شادی در اسلام
شادی در اسلام
شادي يكي از نيازهاي اساسي انسان و لازمة زندگي او است و اسلام به اين نياز،توجه داشته و آن را تأييد نموده است. سفارش هايي كه اسلام براي پوشيدن لباس هاي شاد و روشن، بوي خوش، نظافت و نظم و پاكيزگي، مسافرت و تفريح، حضور در طبيعت و نگريستن به سبزه و آب، مهرباني و محبت، زدودن كينه و حسد، شوخي و مزاح و ايجاد شادي در قلب مردم دارد، همه براي ايجاد فضاي شادي و راندن غم و اندوه از پيكره جامعه اسلامي است.
امام علي(ع) شادماني را باعث انبساط روح و مايه تهييج و جِدّ و نشاط دانسته[1] و از شادماني به عنوان يك فرصت مغتنم ياده كرده است.[2[
در تقسيم بندي اوقات و نظم روزانه اي كه پيشوايان معصوم توصيه كرده اند، مسرّت و شادي جايگاه ويژه اي دارد. امام رضا(ع) فرمودند: "كوشش كنيد اوقات روز شما چهار مرحله باشد: وقتي براي عبادت و خلوت با خدا، مرحله اي براي تأمين معاش، وقتي براي معاشرت با برادران مورد اعتماد و كساني كه شما را به عيب هايتان واقف مي سازند و در باطن به شما خلوص و صفا دارند، وقتي را به تفريحات و لذايذ اختصاص دهيد و از مسرّت و شادي ساعات تفريح، نيروي انجام وظايف وقت هاي ديگر را تأمين كنيد".[3[
در اسلام شادي ها بايد هدف دار باشد و با رشد فكري منافاتي نداشته باشد، از اين رو امام رضا(ع) مي فرمايد: "از لذايذ دنيوي نصيبي براي كاميابي خويش قرار دهيد و خواهش هاي دل را از راه هاي مشروع بر آوريد. مراقب باشيد كه در اين كار به مردانگي و شرافت شما آسيب نرسد و دچار اسراف و تندروي نشويد. تفريح و سرگرمي هاي لذّت بخش و شادي ها شما را در اداره زندگي ياري مي كند و با كمك آن بهتر به امور دنياي خويش موفق خواهيد شد".
به دلیل آنکه فيلم ها و موسيقي هاي مبتذل با اين هدف، سازگاري ندارد، اسلام با آن مخالف است، وگرنه اسلام با اصل شادي موافق است.
پی نوشت ها
[1]غررالحكم، ج 2، ص 113.
[2]همان، ج 1، ص 272.
[3]بحارالانوار، ج 75، ص 321.
http://www.askdin.com/showthread.php?t=9875
آموزش مفاهیم درس دینی